W naszej szkole niedawno, a dokładniej dnia 4 grudnia odbyła się niezwykła konferencja naukowa pod tytułem: Dwudziestolecie literatury polskiej 1989-2009. Główne kierunki przemian prozy i poezji. Seminarium było przeznaczone dla nauczycieli języka polskiego, historii czy wiedzy o kulturze spoza naszej szkoły, mające na celu doskonalenie w zawodzie. Pomysłodawcami i organizatorami całego przedsięwzięcia byli: Pani Anna Szygulska oraz Pan Krzysztof Michalik. Profesjonalnie przygotowali spotkanie zarówno od strony merytorycznej, jak i technicznej z niewielka pomocą wybranych uczniów klas 2TE oraz 2TD.

Przygotowania w świetlicy trwały od rana, pomimo, że konferencja rozpoczęła się dopiero od godziny 11:30. Na stołach pojawiły się rozmaite smakołyki, wobec których nie można było przejść obojętnie. Goście mogli także napić się kawy lub herbaty, które serwowali nasi koledzy, wcielając się jednocześnie, w rolę kelnerów (oczywiście tych z górnej półki!). Uczestnicy byli witani przez uczniów już przy głównym wejściu do szkoły, co według mnie świadczyło o wysokim poziomie kultury spotkania i całej szkoły. Na sali znajdował się też fotograf oraz dziennikarz, czyli ja. Z takim profesjonalnym zapleczem jak my, wszystko musiało się udać i oczywiście tak było!

Wykład prowadzony był przez dr hab.prof.  UWr. Panią Dorotę Heck (autorkę wielu książek o tematyce filozoficzno humanistycznej jak np. „W stronę morfologii kultury”). Podzielony był na dwie części po to, aby słuchacze mogli coś zjeść i wypić, a także przygotować się na drugą dawkę ogromnej wiedzy, która płynęła z ust Pani Heck. Każdy, kto był obecny na sali słuchał wykładu z ogromną ciekawością, zainteresowaniem i skupieniem notując przy tym ważne informacje w notatnikach. Dodam, że w seminarium uczestniczyło około trzydziestu nauczycieli. Wykładowi towarzyszyła prezentacja multimedialna, która dodatkowo wzbogacała jego jakość.

Na wykładzie zostały omówiona charakterystyka zjawiska przełomu 1989 roku, tendencje literaturoznawcze, czasopiśmiennictwo w latach 90, współczesna proza i jej rozwój, nowe zjawiska w poezji oraz wnioski i perspektywy w literaturze polskiej. Padło wiele tytułów utworów znanych pisarzy takich jak Czesław Miłosz,  Wisława Szymborska czy  Tadeusz Różewicz i wielu innych. Siedząc i wsłuchując się w słowa Pani Heck byłem oszołomiony retoryką, zapewne tak samo jak pozostali słuchacze. Wszystkie pojęcia były ciekawie rozwinięte co utrzymywało cały czas gości w zaciekawieniu. Myślałem, że omówienie dwudziestu lat twórczości w dwie godziny będzie niewykonalne, lecz miło się rozczarowałem. Była to niezwykle bogata w wiedzę i  intrygująca konferencja, z której każdy uczestnik wyciągnął wnioski.

Dla naszej szkoły był to duży prestiż z tego względu, iż podobne wykłady są organizowane na uniwersytetach, zaś inne szkoły nie organizują podobnych spotkań. Ponadto  konferencja była prowadzona przez niezwykle poważaną osobę w świecie uniwersyteckim p. Dorotę Heck. Przypominam, że gośćmi byli nauczyciele z innych szkół, którzy z pewnością byli zadziwieni, co potrafi zorganizować „Samochodówka”. Mam nadzieje, że to nie ostatnie tego typu seminarium w naszej szkole.

Chciałbym podziękować organizatorom konferencji: Pani Annie Szygulskiej i Panu Krzysztofowi Michalikowi za pomysł, za wzbogacanie wiedzy, za kreatywność i za rozsławianie i podnoszenie poziomu naszej „Samochodówki” a w przyszłości może „Uniwersytetu samochodowego”. Oby tak dalej!

Michał Ginko 2 TE